Met de kerst van 2025 haalden we Daan in huis voor een privé-kerstdiner, en het is
een avond geworden die we niet meer vergeten. Nog vóór het eerste glas was ingeschonken
stond onze keuken vol heerlijke geuren, en daar bleef het bij: wij hoefden níéts, behalve
genieten. Wat een rust en wat een gastvrijheid.
En dan het eten. Een warme brioche met parmezaanschuim en verse Italiaanse truffel.
Een sappige kwartel op een wilde kruidensla. Een portobello met truffel die je niet meer
wilt delen. Een rendang met gebakken rijst en oosterse groenten die je zó weer voor je
ziet. En een zalmrol met drie bereidingen van zalm, gelardeerd met pistacheschuim, om
stil van te worden. Elk bord een klein kunstwerk, elke gang op top-restaurantniveau,
gewoon, aan onze eigen tafel.
Aandacht voor onze wensen, prachtige wijnen erbij, en een chef die het oprecht naar zijn
zin had. We keerden niet huiswaarts, we wáren al thuis, maar dat ene gevoel was er net
zo goed: helemaal voldaan. Daan, duizendmaal dank. Wie twijfelt: doen.